Technika wykopowa vs bezwykopowa

Jakiś czas temu Orlen pochwalił się, że ukończył podziemny odwiert o długości 1,4 km, w którym zainstalowane zostaną rury pod przewody, które połączą morską farmę wiatrową Baltic Power z lądem.

Przy tej okazji warto przypomnieć, kiedy przy budowie instalacji podziemnych, stosuje się techniki wykopowe i bezwykopowe oraz jakie są ich plusy i minusy.

Technika wykopowa polega na bezpośrednim wykopaniu rowu w ziemi, w którym umieszcza się rury. To tradycyjna metoda, stosowana od wielu lat.

Zalety to:

🔶Łatwy dostęp do rurociągu podczas instalacji, co umożliwia precyzyjną kontrolę jakości i inspekcje.

🔶Uniwersalność – nadaje się do różnych warunków geologicznych i głębokości.

🔶Prosta technologia, niewymagająca specjalistycznego sprzętu.

Wady to:

🔷 Duża ingerencja w teren – wykopy powodują zniszczenia nawierzchni, roślinności oraz utrudniają korzystanie innym z terenu.

🔷 Czasochłonność – wymagają dłuższego czasu na przygotowanie i zakończenie prac.

🔷 Koszt rekultywacji – po zakończeniu montażu teren musi być przywrócony do stanu pierwotnego.

🔷 Zależność od pogody – w niesprzyjających warunkach atmosferycznych prace mogą się opóźniać.

Z kolei technika bezwykopowa polega na montażu rur bez konieczności wykonywania otwartego wykopu. Do najczęściej stosowanych metod należą przewierty sterowane (HDD), przeciski czy mikrotunelowanie.

Zalety:

🔶Minimalna ingerencja w teren – idealna w miejscach o gęstej zabudowie, gdzie nie można naruszać nawierzchni (np. drogi, chodniki).

🔶Krótszy czas realizacji – ogranicza czas prac, minimalizując utrudnienia w otoczeniu.

🔶Ochrona środowiska – mniejsze zniszczenia w ekosystemach i terenach zielonych.

🔶Niższe koszty rekultywacji – brak konieczności odtwarzania terenu po zakończeniu robót.

Wady:

🔷 Wyższe koszty sprzętu i technologii – wymaga zaawansowanych narzędzi oraz wyspecjalizowanej obsługi.

🔷 Ograniczona możliwość inspekcji podczas instalacji – brak bezpośredniego dostępu do miejsca montażu.

🔷 Ograniczenia techniczne – trudniejsze w skomplikowanych warunkach geologicznych, np. na terenach skalistych.

🔷 Ryzyko uszkodzeń istniejącej infrastruktury podziemnej, jeśli prace nie są odpowiednio zaplanowane.

Technika wykopowa jest zazwyczaj wybierana na terenach mniej zurbanizowanych, gdzie zakłócenia w użytkowaniu terenu (np. ruch drogowy) i środowisku nie są problemem.

Technika bezwykopowa znajduje zastosowanie przede wszystkim w miastach, gdzie minimalizacja zakłóceń jest kluczowa, np. pod drogami, budynkami czy terenami zielonymi. Często stosuje się ją też przy renowacji starych rurociągów.

Obie metody mają swoje zalety i wady. Technika wykopowa jest prostsza i tańsza, ale powoduje większe zniszczenia terenu. Z kolei technika bezwykopowa minimalizuje ingerencję w środowisko, lecz wymaga droższego sprzętu. Wybór odpowiedniej technologii zależy od warunków projektu, lokalizacji oraz dostępnych zasobów.